ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(477 -407 / 405 ق)، محدث، زاهد، صوفى و واعظ. در فارمد طوس به دنیا آمد. از مشایخ بزرگ صوفیه خراسان، و به گفته‏ى سمعانى زبان گویاى خراسان و شیخ آنجا بود. او از شاگردان امام محمد غزالى و استاد حجه‏الاسلام ابوحامد غزالى است. از ابوعثمان صابونى و دیگران فقه آموخت و از ابوعبدالله بن باكویه و ابومنصور عبدالقاهر بغدادى و ابوحسان مزكى حدیث شنید. عبدالغافر بن اسماعیل و عبدالله بن على خركوشى و دیگران از وى حدیث روایت كرده‏اند. فارمدى به نیشابور رفت و مدتى از نزدیكان و مریدان خاص امام ابوالقاسم قشیرى شد. سپس در پى تحولات روحى به طوس بازگشت و در آنجا با ابوالقاسم كرگانى آشنا شد و مرید او گردید و سپس داماد او شد. از دیگر استادان وى در تصوف ابوالحسن خرقانى را نیز مى‏توان نام برد. فارمدى معاصر شیخ ابوسعید ابوالخیر بود و در مجلس درس وى نیز حاضر مى‏شد. مجالس ذكر و موعظه‏ى فارمدى شهرت فراگیر داشت، به این دلیل او را لسان‏الوقت مى‏خوانده‏اند. عبدالغافر از او تعبیر به شیخ الشیوخ كرده، گوید كه طریقه او در وعظ ممتاز بود و آنچنان نیكو ادا مى‏شد كه در دلها مى‏نشست. او بیشتر دارایى خویش را بر صوفیه انفاق كرد. وى در طوس درگذشت.